ساعت 04:56 دوشنبه ۰۲ خرداد ۱۴۰۱ ||

ساعت ابی ابیاری قدیم

ساعت آبی !

از روزگاران قدیم،کشاورزی شغل بسیاری از مردم ایران بوده است. ایرانی ها آب لازم برای زمین های کشاورزی را از طریق رودخانه ها یا قنات ها تامین می کردند. برای این که آب بین زمین های کشاورزی مساوی تقسیم شود. مردم روستا یک نفر را مسئول این کار می کردند و به او #میرآب می گفتند. همه به میرآب ها و عدالت آنها اعتماد داشتند.
چون میرآب ها از یک ساعت آبی قدیمی به نام #پنگان (همان فنجان) استفاده می کردند.
این کاسه فلزی #پنگان نام دارد. میراب، پنگان را روی تشت آب می گذارد و صبر می کند تا پنگان آرام آرام پر از آب شود و در تشت غرق شود . هر بار غرق شدن پنگان نشاندهنده گذر زمان مشخصی است.
با هر بار غرق شدن پنگان ، میرآب یک سنگ کنار خود قرار می دهد. او پنگان را از آب خالی می کند و دوباره روی تشت می گذارد. میزان سهم هر زمین کشاورزی را تعداد سنگ ها مشخص می کند.
در دفتر میرآب سهم آب همه افراد ثبت شده است . مثلا ممکن است هر کس پنج سنگ سهم داشت.
پنگان چطور غرق می شود.
سوراخ کوچک در پنگان باعث می شود آب آهسته وارد آن شود. ممکن است غرق شدن یک پنگان، ۱۵یا ۲۰دقیقه طول بکشد.

برای آخرین به روز رسانی ها مشترک شوید
ما مهمترین اخبار تجاری و تجزیه و تحلیل خبری را در مورد آنچه بیشتر مورد توجه بوده برای شما ارسال خواهیم کرد.